PORA MIŁOSIERDZIA Wielki Post i Wielkanoc z Catherine Doherty

"Pora Miłosierdzia" Wielki Post i Wielkanoc z Catherine Doherty to przewodnik paschalny oparty zarówno na duchowości Wschodu jak i Zachodu, który może pomóc Czytelnikowi odnowić w sobie pragnienie Boga, noszone gdzieś głęboko w sercu...

Wielki Post to jeden z najważniejszych okresów liturgicznych, czas przygotowania do celebracji głównego wydarzenia w życiu Kościoła i jego członków: Zmartwychwstania naszego Pana Jezusa Chrystusa; wydarzenia, które jest fundamentem naszej wiary.
Przez cały rok zdajemy sobie sprawę z tego, co Chrystus dla nas zrobił, ale w czasie Wielkiego Postu mocniej sobie to uświadamiamy. Umarł na tym strasznym krzyżu i była to śmierć z miłości: kochał nas tak bardzo, że oddał za nas życie.
Pozwólmy, aby ta rzeczywistość zakwitła w naszym sercu. Skupmy naszą uwagę na tym, że Bóg pierwszy nas umiłował; kiedy naprawdę to do nas dotrze, wprawi nas w oszołomienie. Sam Pan mnie pokochał! To coś nieprawdopodobnego i trudno mi znaleźć słowa, które wyraziłyby, jak bardzo On nas ukochał. Największą ofiarą, jaką może złożyć człowiek, jest ofiara z własnego życia. Chrystus dokonał właśnie tego, więc w najgłębszych pokładach naszego serca powinna zakwitnąć odwzajemniona miłość względem Boga.
Ludzie mówią o pielgrzymowaniu do Absolutu. Jedna osobliwa rzecz związana z Absolutem to fakt, że On spotyka nas w połowie drogi. Ale trzeba mieć wiarę: wiarę otrzymaną na chrzcie. Pamiętajmy, że Chrystus przyszedł, Chrystus nas kocha, Chrystus nas zbawił.
 

POPIELEC
 W Środę Popielcową na naszą głowę sypany jest popiół. Cóż za dziwny katolicki zwyczaj! Co oznacza posypanie głowy popiołem? Oznacza, że powstałeś z ziemi i do ziemi wrócisz. ,,Pamiętaj człowiecze, że prochem jesteś“.
O, ale jakim prochem! Jesteś prochem, który kiedyś złączy się z Bogiem. Czy to nie wystarczy, aby zacząć tańczyć z radości, słuchając o tym popiele? Nie jesteśmy zwyczajnym prochem: jesteśmy prochem, który będzie wieczny, prochem, który będzie uwielbiony, prochem, który będzie u Boga. Przygotujmy się więc na przyjęcie popiołu na głowę z radością – radością zdyscyplinowaną – i wejdźmy w korytarz Wielkiego Postu.
Wielki Post to czas podróży w głąb samego siebie i prostowania ścieżek dla Pana. Co takiego mamy wydrzeć ze swojej duszy z korzeniami? Co stoi między nami, a Bogiem? Między nami, a naszymi braćmi i siostrami? Między nami, a życiem, życiem z Ducha? Cokolwiek to jest, pozbądźmy się tego z determinacją i bez chwili wahania. Bądźmy gotowi zrezygnować ze wszystkiego tego, co mamy w sobie.
Wielki Post jest korytarzem prowadzącym do oblicza Ojca, do oblicza Boga. Nie możesz nim iść obciążony: nagi przyszedłeś na świat i nagi staniesz przed Bogiem po śmierci. Jego syn umarł nagi. Zatem nie noś ze sobą niczego. Przed Bogiem staniesz tylko z tym, co oddałeś. Ale jeszcze nie umarłeś! Tymczasem więc wypuść wszystko z rąk. Wtedy wejdziesz w Wielki Post z fantastyczną radością – bo za każdym razem, kiedy pozbywasz się czegoś związanego z fałszywym spełnieniem, z adoracją siebie samego, czy też rzeczy zagracających twoje życie, nawiedza cię i przenika poczucie ogromnej radości.
Co roku otrzymujemy siedem tygodni przeznaczonych na zostawienie tego, co stare i wejście w to co nowe – ponieważ Bóg jest miłosierny. Możemy przejść ze starego życia, które wiedliśmy przed Wielkim Postem, w życie nowe, które nastąpi po nim. Ta ,,pascha“, nie ma miejsca jedynie w Wielkim Poście. Ale Wielki Post to przejście uwydatnia i daje nam do myślenia. Wprowadza nas w serce Boga. Wielki Post oznacza położenie głowy na piersi Chrystusa jak św. Jan, umiłowany uczeń, i słuchanie bicia Bożego serca (J 13,21-25).
Kiedy słyszymy, jak bije serce Boga zmieniamy się. Próbujemy uważnie słuchać tych uderzeń serca w czasie Wielkiego Postu, abyśmy nie tylko nawrócili się i zawarli pokój z Bogiem, ale także przebaczyli wszyskim, ktorzy nas skrzywdzili.
Niech każdy z nas otworzy swoje serce na Boga i pozwoli, aby nas obmył, napełnił nas pragnieniem Jego samego. Niech On uczyni nas swoją własnością, abyśmy w chwili dojścia do Wielkanocy mieli w sobie niewypowiedzianą radość. Musimy tylko przejść ze starego w nowe, to wszystko. Pozostawić za sobą to, co odgradzało nas od Boga. Przeciąć więzy nożycami miłości i ruszyć naprzód.
 

ATMOSFERA WIELKIGO POSTU
Istnieje coś bardzo ważnego, o co możemy modlić się dla siebie wzajemnie. Atmosfera Wielkiego Postu bardzo pomaga w duchowym przygotowaniu. To również doskonały czas na porządny rachunek sumienia. Trzeba się przygotowywać do tego przez cały Wielki Post – to jest czas, kiedy szczególnie dobrze powinno się przemyśleć to, z czym się idzie do konfesjonału. Powinniśmy spojrzeć na siebie i otaczający nas świat z pewnym dystansem. Ten dystans jest również dobrym rachunkiem sumienia, a kulminacją naszego przygotowania do świąt powinna być właśnie jak najlepsza spowiedź.








Odwiedzono: 323 razy
Opublikowano przez: Krystyna
Podziel się    
Galeria
Multimedia

Warto zobaczyć

Dołącz do nas
Kontakt
KURIA PROWINCJALNA POLSKIEJ PROWINCJI ZAKONU PIJARÓW
ul. Pijarska 2, 31-015 Kraków, tel.: 012 422-17-24, fax: 012 421-98-95
email: kuria@pijarzy.pl
Opracowanie: NetSoftware - All rights reserved © Copyright Wszelkie prawa zastrzeżone